کافه مربا

با سلام، شما را نمی دانم اما من بعد از دیدن Fargo بود که واقعا به سینمای کوئن‌ها علاقه پیدا کردم.جالب است که Fargo را برای اولین بار در رسانه ی وطنی دیدم. فکر می کنم در برنامه‌ی سینما یک بود. البته سینما یک قدیمی که بعدا به دلایل نامعلومی پخش نشد و وقتی دوباره پخش شد اصلا کیفیت سابق را نداشت. سینما یک دچار انقلاب فرهنگی شده بود. و از آن بعد بود که فقط مشغول نمایش فیلم های فاخر سینمای دنیا است از جمله اخراجی ها و… بگذریم.

داشتم درباره ی Fargo می گفتم. نبوغی که در این فیلم بود من را هرچه بیشتر دوستار سینمای آنها کرد. بعدها با دیدن فیلمها‌ی بیشتری از برادران کوئن،مثل لبوفسکی بزرگ، وکیل هادساکر،مردی که آنجا نبود و…مشاهده کردم که این نبوغ در همه فیلمهای آنان وجودی پررنگ دارد. البته شاید شما بگویید که کارگردان ها باید هم خلاق باشند و فیلمها‌یی که می سازند هم هوشمندانه باشند ولی خلاقیت و تیز هوشی موجود در سینما ی برادران کوئن بسیار دسته اول و اصیل است. با این مقدمه می خواهم فیلم جدید کوئن ها را به شما معرفی کنم. “A serious man” آخرین ساخته ی آنها فیلمی است که در دهه ی شصت می گذرد ودرباره ی مردی است که انگار همه ی مشکلات دنیا بر سرش خراب شده است. این فیلم داستان زندگی یک استاد فیزیک به نام Larry Gopnik را بیان می کند که از یک طرف همسرش می خواهد از او جدا شود. از طرف دیگر برادر بیکارش با آنها زندگی می کند و روز را جلوی تلویزیون شب می کند.(couch potato است). پسرش مشکلات تربیتی دارد و دخترش هم جیب او را می زند تا برای عمل جراحی زیبایی پول پس انداز کند. در دانشگاه هم یکی از دانشجویانش می خواهد برای گرفتن نمره ی قبولی به او رشوه بدهد. تازه موضوع وقتی جالب می شود که او نامه های تهدید آمیزی را هم از فرد نا معلومی دریافت می کند. چهار دهمین اثر کوئن ها با بودجه ی هفت میلیون دلاری ساخته شده و از دوم اکتبر به صورت محدود در آمریکا اکران شده است. برادران کوئن مثل فیلم No country for old men” “ به صورت مشترک کارگردانی این اثر را به عهده داشته اند. این فیلم که برای اولین بار در چشنواره تورنتو به نمایش در آمده گویا در اسکار امثال هم حرف هایی برای گفتن خواهد داشت.